Telegraaf 3 juni 2011

Kent u de sport biatlon? Het is één van de meeste intense sporten die er bestaan; een combinatie van uithoudingsvermogen, concentratie, kracht en techniek onder vaak barre, winterse omstandigheden. Anders verwoord: je hartslag binnen 15 seconden terugbrengen van 200 naar 160; een combinatie van langlaufen en geweerschieten. U heeft hetvast wel eens langs zien komenop Eurosport of tijdens de Olympische Spelen in Vancouver afgelopen jaar.

Mijn naam is Herbert Cool, biatleet. Ik wil Nederlandover drie jaar vertegenwoordigen op de Olympische Spelen in Sochi.Het is een avontuurlijke weg. Door een voor de hand liggend gebrek aan facilitaire ondersteuning in Nederland kwam ik vijf jaar geleden, via een jaartje college in Amerika, in het Duitse Ruhpolding terecht, aan de voet van de Beierse Alpen. Zonder te overdrijven is Ruhpolding, met 6000 inwoners, het biatlonmekka van de wereld. Als er een wereldbekerwedstrijdwordt georganiseerd, dan loopt het inwonersaantaleven op naar 30.000 en zit het imposante biatlonstadion op wedstrijddagen bomvol. Tijdens het aankomende WK in maart 2012 wordt het weer een waar volksfeest. In dit biatlonmekka vind ik dan ook alles wat ik als atleet in Nederland miste; medeatleten van topniveau, goede biatlonspecifieke trainingsmogelijkheden en een cultuur die deze sport omarmt. Het zijn allemaal belangrijke redenen geweest voor mijn stap.

Als pionier loop je ook tegen hindernissen aan, met als grootste struikelblok natuurlijk het financieren van je passie. Ik realiseerde me dat alleen ikzelf de middelen kon opsporen om 100% professioneel te kunnen trainen. NOC*NSF focust zich op acht sporten, biatlon stond niet in het rijtje. En de bond wil wel, maar kan niet. Sinds afgelopen seizoen bereid ik me met een eigen team volledig zelfstandig voor op Sochi 2014. De knoop was net doorgehakt toen Eurosport mij een kans bood om een Master in International Sports Management aan het Cruyff Institute te volgen. In de studieomschrijving stond vermeld dat de carrière van een topsporter vergelijkbaar is met een opleiding op hbo-niveau. Volgens mij, inmiddels een soort autodidact in de basisprincipes van sportmanagement, sloegen ze hiermee de spijker op zijn kop. Inmiddels heb ik, met een goed ontvangen businessplan gebaseerd op mijn eigen Team Cool, mijn Master behaald. De flexibiliteit van het Cruyff Institute maakte het grote verschil met andere opleidingen. Bij andere opleidingsinstanties moest ik mijn trainingsschema's aanpassen, onmogelijk want ik ben jaarlijks niet meer dan honderd dagen in Nederland. Nu vroeg het Cruyff Institute hoe zij zich aan konden passen aan mij. Mede dankzij internet heb ik nu het gereedschap in handen dat aansluit op mijn behoeftes als topsporter nu, en als sportmanager na mijn carrière. Dat 'zwarte gat' is bij deze dus dichtgespijkerd!